Home · Cape Epic '08 · TransAlp '08 · Trans Andes '10 · Crocodile Trophy '10Saturday, October 20, 2018
Navigatie
Laatste nieuws
Nieuws
Teamleden
Kalender 2011
Fotogallerij
Verslagen
Cape Epic '08
TransAlp '08
Trans Andes '10
Crocodile Trophy '10

Mountainbike clinic?
Contact

Sponsor informatie
Laatste artikelen
WK voor brandweer in...
De klos in Oss
Weekend Duitsland
Trans Andes
Viaduct training Aze...
Paul Ensink en Harry Ensink @ CAPE EPIC 2008

Preview

Stage Information

Riders Bike One Team

Daily reports

Results

Newsletters

Sponsors

Paul en Harry hebben de Cape Epic 2008 uitgereden! Complimenten voor beide heren. Ik denk dat we wel mogen vaststellen dat het allemaal boven verwachting goed is gegaan. Vandaag zijn ze 69e geworden en dat brengt de eindklassering in de categorie 'MEN' op 89e!!! Overall zijn ze 119e geworden. Zoals eerder vermeld was het een loodzware editie van de Cape Epic. Zo'n 45% van de rijders is uitgevallen. De categorie 'MEN' bestond aanvankelijk uit zo'n 350 teams en daar zijn er nu nog zo'n 260 van over.



[LATEST NEWS]

Onderstaand een mail van Paul en Harry waarin zij de laatste etappe beschrijven en de dingen die ze nog meer mee hebben gemaakt na afloop van de Cape Epic 2008:

De laatste etappe was een rit van 70 km. Net als de dag ervoor wisten we eigenlijk wel zeker dat ook deze dag niet veel anders zou worden dan de vorige dagen al is hij natuurlijk wel een stuk korter, maar met 1700 hm moest er gewoon weer gebuffeld worden.

Pa en ik starten gelet op onze tijden, redelijk vooraan en meteen mochten we omhoog met een forse klim. Met de benen nog koud hakte dat er meteen goed in. We hanteerden dezelfde tactiek door rustig te starten en later wat meer gas te geven. Je kon merken dat iedereen de finish rook en ondanks ons voornemen om het wat rustiger aan te doen werd we vanzelf meegenomen in het enthousiasme van de deelnemers. Qua omgeving was deze etappe een van de mooisten. We kwamen door een schitterend bos met een soort grijze aslaag op de ondergrond, grijze bomen met felgroene bladeren. Dit was echt geweldig! De klimmen volgden elkaar snel maar na het enigste waterpunt wisten we dat we nog maar een kleine 30 km te gaan hadden.


De organisatie deed opnieuw waar het goed in was en zorgde ervoor dat we in de laatste 10 km nog even helemaal stuk gingen op een lange jeeptrack met erg mul zand en dikke keien. Inmiddels hadden we een groep gevormd met een mannetje of 10 en de finish kwam steeds dichterbij...

Op een gegeven moment zagen we toch echt het bordje van de laatste 5 km staan. De laatste 5 km uit de Cape Epic 2008. Toch wel een bijzonder moment... Juist toen we dat bordje passeerden zette de hele groep onbenullig aan en was het met de tong op het pedalen proberen aan te pikken. Op een glooiende gravelweg met hobbels en keien reden we constant tegen de 45 per uur en dacht ik alsnog dat de laatste 5 km van de Cape Epic mijn dood zou worden.

In de verte zagen we in het Lourensford Wine-estate de bekende rode vlaggen en reclame doeken van de sponsor ABSA en waren we bijna 'thuis'. Vanaf 500 meter voor de finish stond het vol met publiek (er waren 10.000 mensen op de finish afgekomen; de Epic is een soort Tour de France voor de lokale bevolking). Door het enthousiaste publiek werd je de over de finish geschreeuwd en zat de Epic er definitief op voor ons. Vreugde, dat op de eerste plaats. Ook teleurstelling dat het voorbij is maar bovenal trots dat we het geflikt hebben om in een van de zwaarste mountainbikewedstrijden zo'n resultaat neer te zetten! We zijn doorgelopen naar het podium waar we een medaille uitgereikt hebben gekregen als finisher van de Cape Epic. 45% van de deelnemende teams komt niet meer voor deze medaille in aanmerking.


Diezelfde avond was er een Gala diner voor alle finishers van de Epic, en wat we hier gezien, geproefd en beleefd hebben gaat alles te boven! In een soort jungle-omgeving van zeker 200 bij 200 meter met overal terrassen en zulu-muziek hebben we heerlijk genoten van het meest uitgebreide buffet wat ik ooit heb gehad. Alle soorten vlees die je maar bedenken kan en allemaal verschillende groentes, fruit, brood noem het maar op! Laat ik het bier en de wijn trouwens niet vergeten te melden! Tijdens dit gala hebben we 'afscheid' genomen van de mensen die we in het kamp hebben leren kennen voor zover dat mogelijk was;
- The Barrow Boys uit Australie
- 2 toffe belgen uit de Masters Klasse
- De Hawaiianen van Chuck's Steakhouse
- Winnares Mixed klassement
- de 'Gielerd' uit de Oekraine
- Long Dragon uit Nederland
- De Big uit Duitsland
- Helligkop uit Duitsland
- de Draalert uit ??? (deze kerel had een soort dylirium bij de finish en wist niet wat hij aan het doen was......wij zaten inmiddels aan de koffie)
- De Mug uit Amerika
- De Minne Patat uit Nederland
- de toffe gasten uit Den Helder (33e plaats algemeen)
- en alle andere waar we even geen bijnaam voor hadden; Sloveniers, Canadezen, Engelsen, Amerikanen, Zambianen, Zuid-Afrikanen, Duitsers, Oostenrijkers.

Met zijn allen in zo'n kamp is echt geweldig en geeft het gevoel dat je ergens met zijn allen mee bezig bent. Het is eigenlijk onbeschrijfelijk; 's Ochtends alle gezichten aan de ontbijttafel, het geklaag, de schaafwonden en de botbreuken, de afvallers, mensen die eigenlijk het liefst in hun tent willen blijven liggen maar eruit worden gesleurd door hun buddy, rijders die bij ontbijt tegen je aan gaan praten en zeggen dat ze willen stoppen kauwend op een stukje scrambled egg, de bidons die elke avond gewassen moeten worden, de tent die ingericht moet worden, de fiets die schoongemaakt moet worden, de baggy boys die je zware tas naar je tent sleuren, de bikewash boys die gratis je fiets wassen, maar wat me nog het meest bij zal blijven van het kamp is het idioot harde getoeter van een enorme vrachtwagen om 04:45! Super! Iedereen wakker en klaar voor de strijd!

Op dit moment zitten we in een luxe hotel bij Kaapstad in de buurt en genieten we van onze rust. Nog even in dit schitterende land en de vriendelijke mensen. Morgen naar het strand en overmorgen (woensdag) moeten we alweer richting het vliegveld waar we om 23:30 vertrekken. Om 11:10 landen we in Nederland op donderdag. Vandaag zijn we op de tafelberg geweest. De benen voelen zwaar en we hebben continue honger en dorst. Gelukkig is de bar op loopafstand van waar ik nu zit dus; Proost!

Bedankt voor het meeleven, dit is echt onzettend mooi om te lezen! Ook willen we Gert Koblet en Henk-Jan Koertshuis bedanken voor hun sportvoeding die ze ons geleverd hebben nadat ze zelf na de 1e etappe helaas de race moesten verlaten vanwege ziekte.

Groeten Paul & Harry

Hoofdsponsoren:




Sub-sponsoren:








Partners:



Login
Gebruikernaam

Wachtwoord



Nog geen lid?
Klik hier om aan te melden.

Wachtwoord vergeten?
Vraag hier om een nieuw wachtwoord.
Gebruikers online
Gasten online: 1
Geen leden online

Aangemelde Leden: 22
Ongeactiveerde Leden: 0
Nieuwste lid: ton pot